RJ45 kolory przewodów to jedno z podstawowych zagadnień, które trzeba poznać przed samodzielnym wykonaniem kabla sieciowego, montażem gniazda komputerowego albo naprawą instalacji Ethernet. Wewnątrz popularnej skrętki znajduje się osiem żył w charakterystycznych kolorach, jednak ich kolejność we wtyku nie może być przypadkowa. Aby przewód działał prawidłowo, należy ułożyć żyły według jednego z dwóch uznanych schematów: T568A albo T568B. Zachowanie odpowiedniej kolejności ma wpływ nie tylko na samo zestawienie połączenia, lecz także na stabilność transmisji, maksymalną prędkość sieci i odporność przewodu na zakłócenia.
Choć zaciskanie wtyczki RJ45 może wyglądać na prostą czynność, wiele usterek sieciowych wynika właśnie z pomylenia kolorów, nadmiernego rozplecenia par albo niedociśnięcia żył do końca wtyku. Nieprawidłowo wykonany kabel może działać jedynie z prędkością 100 Mb/s, okresowo tracić połączenie lub w ogóle nie zostać wykryty przez router, komputer albo tester sieciowy.
Warto również wiedzieć, że nazwa RJ45 jest powszechnie używana w odniesieniu do ośmiostykowego złącza stosowanego w sieciach Ethernet, mimo że technicznie najczęściej mamy do czynienia ze złączem 8P8C. W praktyce instalatorskiej i handlowej określenie RJ45 jest jednak tak rozpowszechnione, że używa się go zarówno wobec wtyków, gniazd, jak i całego sposobu zakończenia przewodów sieciowych.
RJ45 kolory – dlaczego kolejność przewodów jest ważna
W typowym kablu Ethernet znajduje się osiem izolowanych żył tworzących cztery skręcone pary. Każda para składa się z przewodu w pełnym kolorze oraz odpowiadającego mu przewodu biało-kolorowego. Standardowa skrętka zawiera następujące kolory:
- biało-pomarańczowy i pomarańczowy,
- biało-zielony i zielony,
- biało-niebieski i niebieski,
- biało-brązowy i brązowy.
Najważniejsze jest to, że żyły nie są dobierane przypadkowo. Przewody są skręcone parami w określony sposób, aby ograniczyć wpływ zakłóceń elektromagnetycznych oraz przesłuchów pomiędzy poszczególnymi torami transmisyjnymi. Jeśli kolory zostaną ułożone w pozornie logicznej kolejności, ale niezgodnie ze standardem, ciągłość elektryczna może zostać zachowana, jednak przewód będzie miał znacznie gorsze parametry transmisyjne.
Poprawny układ kolorów RJ45 zachowuje właściwe parowanie przewodów. Jest to szczególnie ważne w sieciach gigabitowych, w których do transmisji wykorzystywane są wszystkie cztery pary. W starszych połączeniach 10BASE-T i 100BASE-TX wykorzystywano głównie dwie pary, dlatego źle zarobiony kabel mógł czasem działać z niższą prędkością, mimo że nie spełniał wymagań technicznych.
Cztery pary przewodów w skrętce
Każda para przewodów ma swoje miejsce w standardzie okablowania strukturalnego. Kolory pełnią funkcję identyfikacyjną i pozwalają instalatorowi szybko określić, które żyły należą do siebie.
Para pomarańczowa obejmuje przewód biało-pomarańczowy i pomarańczowy. Para zielona składa się z przewodu biało-zielonego i zielonego. Para niebieska obejmuje przewód biało-niebieski i niebieski, natomiast para brązowa składa się z przewodu biało-brązowego i brązowego.
Wewnątrz kabla każda z tych par jest skręcona z nieco inną częstotliwością. Różne skoki skrętu ograniczają wzajemne zakłócanie się sygnałów przesyłanych przez sąsiednie pary. Z tego powodu podczas zaciskania należy rozplatać przewody tylko na takiej długości, jaka jest niezbędna do wsunięcia ich do wtyczki.
Standard T568A – kolejność kolorów RJ45
T568A jest jednym z dwóch podstawowych standardów określających kolejność żył we wtyku RJ45. Stosuje się go między innymi w części instalacji telekomunikacyjnych, budynkach mieszkalnych oraz obiektach, w których istniejąca infrastruktura została wykonana właśnie według tego schematu.
Aby prawidłowo odczytać kolejność kolorów, należy trzymać wtyczkę stykami skierowanymi do góry, a zatrzaskiem w dół i od siebie. Piny numeruje się wtedy od lewej do prawej, od 1 do 8.
RJ45 kolory w standardzie T568A wyglądają następująco:
- biało-zielony,
- zielony,
- biało-pomarańczowy,
- niebieski,
- biało-niebieski,
- pomarańczowy,
- biało-brązowy,
- brązowy.
Charakterystyczną cechą T568A jest umieszczenie pary zielonej na pinach 1 i 2, natomiast para pomarańczowa wykorzystuje piny 3 i 6. Pozostałe pary, czyli niebieska i brązowa, znajdują się w tych samych miejscach co w standardzie T568B.
Schemat T568A zapisany w skrócie
Kolejność przewodów T568A można zapamiętać w następującej formie:
biało-zielony – zielony – biało-pomarańczowy – niebieski – biało-niebieski – pomarańczowy – biało-brązowy – brązowy.
Ważne jest, aby nie zamieniać miejscami przewodów należących do jednej pary. Nawet jeśli kabel przejdzie prosty test ciągłości, rozdzielenie par może spowodować problemy przy wyższych prędkościach transmisji.
Gdzie stosuje się T568A
Standard T568A jest spotykany w instalacjach mieszkaniowych, telekomunikacyjnych i administracyjnych. Może być również wymagany w określonych dokumentacjach projektowych albo w istniejących systemach okablowania.
W praktyce najważniejsza zasada brzmi: w obrębie jednej instalacji należy konsekwentnie stosować ten sam standard. Jeżeli gniazda zostały zakończone według T568A, patch panel i przewody połączeniowe również powinny zachować ten układ, chyba że świadomie wykonywany jest kabel krosowany.
Standard T568B – kolejność kolorów RJ45
T568B jest bardzo często spotykanym układem kolorów w kablach sieciowych, instalacjach biurowych, domowych i komercyjnych. W wielu krajach, również w Polsce, właśnie ten schemat jest najczęściej wybierany przez instalatorów podczas wykonywania standardowych kabli prostych.
RJ45 kolory w standardzie T568B mają następującą kolejność:
- biało-pomarańczowy,
- pomarańczowy,
- biało-zielony,
- niebieski,
- biało-niebieski,
- zielony,
- biało-brązowy,
- brązowy.
W porównaniu ze standardem T568A zamienione są miejscami pary zielona i pomarańczowa. Para niebieska pozostaje na pinach 4 i 5, a para brązowa na pinach 7 i 8.
Schemat T568B zapisany w skrócie
Kolejność przewodów T568B wygląda następująco:
biało-pomarańczowy – pomarańczowy – biało-zielony – niebieski – biało-niebieski – zielony – biało-brązowy – brązowy.
To właśnie ten układ można najczęściej zobaczyć w gotowych patchcordach oraz instrukcjach zarabiania przewodów sieciowych. Nie oznacza to jednak, że T568B jest technicznie szybszy albo lepszy od T568A. Oba standardy zapewniają porównywalne parametry, o ile przewód został wykonany prawidłowo.
Gdzie stosuje się T568B
T568B jest szeroko używany w domowych sieciach LAN, serwerowniach, biurach, szkołach, magazynach i zakładach produkcyjnych. Często stanowi domyślny wybór w nowych instalacjach, zwłaszcza gdy nie istnieją wcześniejsze wymagania projektowe.
Popularność T568B wynika głównie z przyzwyczajeń instalatorów i dużej liczby już istniejących instalacji zakończonych według tego układu. Jeżeli nie ma konkretnego powodu, aby stosować T568A, wiele osób wybiera właśnie T568B.
RJ45 kolory T568A i T568B – najważniejsze różnice
Podstawowa różnica pomiędzy T568A i T568B dotyczy położenia pary zielonej oraz pomarańczowej. W standardzie T568A na początku znajduje się para zielona, natomiast w T568B – para pomarańczowa.
W obu standardach identyczne pozostają:
- przewód niebieski na pinie 4,
- przewód biało-niebieski na pinie 5,
- przewód biało-brązowy na pinie 7,
- przewód brązowy na pinie 8.
Zmieniają się natomiast piny 1, 2, 3 i 6. To właśnie tam znajdują się przewody zielone i pomarańczowe.
Ani T568A, ani T568B nie zapewnia wyższej prędkości transmisji. O jakości połączenia decydują przede wszystkim kategoria przewodu, długość kabla, jakość komponentów, poprawność zarobienia oraz zgodność obu końców.
Który standard wybrać
Jeżeli wykonywany jest zwykły kabel sieciowy do połączenia komputera z routerem, switcha z panelem krosowym albo telewizora z gniazdem LAN, można zastosować T568A lub T568B. Najważniejsze jest, aby po obu stronach kabla zastosować ten sam schemat.
W istniejącej instalacji należy sprawdzić sposób zakończenia gniazd i patch panelu. Najlepiej kontynuować raz przyjęty standard, ponieważ mieszanie sposobów zakończenia może utrudnić późniejszą diagnostykę oraz serwis.
W nowych instalacjach prywatnych bardzo często wybiera się T568B. Jeżeli jednak dokumentacja techniczna wymaga T568A, należy bezwzględnie zastosować właśnie ten układ.
Kabel prosty RJ45 – kolory na obu końcach
Kabel prosty, nazywany również kablem typu straight-through, ma identyczną kolejność przewodów na obu końcach. Oznacza to, że jeśli jedna wtyczka została wykonana w standardzie T568B, druga również musi mieć układ T568B.
Możliwe są zatem dwa prawidłowe warianty kabla prostego:
- T568A po obu stronach,
- T568B po obu stronach.
Kabel prosty jest obecnie najczęściej stosowanym rodzajem przewodu sieciowego. Używa się go między innymi do łączenia komputera z routerem, komputera ze switchem, switcha z panelem krosowym, konsoli z routerem, telewizora z gniazdem sieciowym czy punktu dostępowego z przełącznikiem.
Dlaczego oba końce muszą być takie same
Zastosowanie identycznego standardu po obu stronach powoduje, że pin 1 jednej wtyczki łączy się z pinem 1 drugiej, pin 2 z pinem 2 i tak dalej. Dzięki temu urządzenia otrzymują sygnał na odpowiednich torach.
Jeśli jeden koniec zostanie zarobiony jako T568A, a drugi jako T568B, powstanie kabel krosowany. Taki przewód nie jest automatycznie błędny, lecz ma inne przeznaczenie.
Kabel krosowany RJ45 – układ kolorów
Kabel krosowany, nazywany także crossover, ma jeden koniec wykonany według standardu T568A, a drugi według T568B. W efekcie pary nadawcze i odbiorcze zostają zamienione miejscami.
Dawniej przewody krosowane były potrzebne do bezpośredniego łączenia urządzeń tego samego typu, na przykład:
- komputera z komputerem,
- switcha ze switchem,
- routera z routerem,
- koncentratora z koncentratorem.
W nowoczesnych urządzeniach bardzo często stosowana jest funkcja Auto MDI-X, która automatycznie wykrywa sposób połączenia i odpowiednio przypisuje tory nadawcze oraz odbiorcze. Dzięki temu zwykły kabel prosty działa również w sytuacjach, w których dawniej wymagany był kabel krosowany.
Kolory kabla krosowanego
Na pierwszym końcu można zastosować T568A:
- biało-zielony,
- zielony,
- biało-pomarańczowy,
- niebieski,
- biało-niebieski,
- pomarańczowy,
- biało-brązowy,
- brązowy.
Na drugim końcu należy zastosować T568B:
- biało-pomarańczowy,
- pomarańczowy,
- biało-zielony,
- niebieski,
- biało-niebieski,
- zielony,
- biało-brązowy,
- brązowy.
W praktyce kabel krosowany jest obecnie potrzebny stosunkowo rzadko. Mimo to znajomość jego budowy może być przydatna podczas pracy ze starszym sprzętem albo nietypowymi urządzeniami sieciowymi.
Numeracja pinów RJ45
Prawidłowe rozpoznanie numerów pinów jest niezbędne, aby poprawnie odczytać schemat kolorów. Najczęstszym błędem początkujących jest trzymanie wtyczki w odwrotnej pozycji, przez co cała kolejność zostaje odwrócona.
Aby prawidłowo numerować piny:
- ustaw wtyczkę metalowymi stykami do góry,
- zatrzask powinien znajdować się na dole,
- patrz na wtyczkę od strony, z której wsuwane są przewody,
- numeruj styki od lewej do prawej.
W takiej pozycji pierwszy przewód po lewej stronie odpowiada pinowi 1, a ostatni po prawej stronie pinowi 8.
Co się stanie po odwróceniu kolejności
Jeżeli wszystkie żyły zostaną ułożone odwrotnie, kabel najczęściej nie będzie działał. Tester wskaże zamienione piny, a urządzenia nie zestawią poprawnego połączenia.
Szczególnie łatwo o pomyłkę podczas porównywania przewodów z grafiką znalezioną w internecie. Niektóre schematy pokazują wtyczkę od strony styków, inne od strony zatrzasku, a jeszcze inne przedstawiają gniazdo keystone, w którym kolejność zacisków może wyglądać zupełnie inaczej.
Zawsze należy zwrócić uwagę, z której strony przedstawiono złącze.
Jak zarobić wtyczkę RJ45 krok po kroku
Samodzielne wykonanie przewodu sieciowego wymaga kilku podstawowych narzędzi oraz dokładności. Najważniejsze elementy to odpowiednia wtyczka, właściwy przewód i zaciskarka.
Do pracy zazwyczaj potrzebne są:
- przewód typu skrętka,
- wtyki 8P8C określane jako RJ45,
- zaciskarka do wtyków,
- ściągacz izolacji lub nożyk,
- tester kabli sieciowych,
- opcjonalnie osłonki na wtyki.
Przygotowanie przewodu
Najpierw należy odciąć kabel na odpowiednią długość. Dobrą praktyką jest pozostawienie niewielkiego zapasu, szczególnie jeśli przewód będzie prowadzony w listwie, szafie rack albo pod biurkiem.
Następnie trzeba zdjąć zewnętrzną powłokę kabla na długości około dwóch do trzech centymetrów. Należy uważać, aby nie uszkodzić izolacji pojedynczych żył. Nacięcie przewodu może prowadzić do jego późniejszego pęknięcia lub zwarcia.
Po zdjęciu powłoki widoczne będą cztery skręcone pary. W kablach ekranowanych mogą znajdować się również folia, oplot, przewód uziemiający lub separator z tworzywa.
Rozplatanie par
Pary należy rozplatać możliwie krótko. Nie powinno się prostować przewodów na całej odsłoniętej długości, ponieważ skręt odpowiada za ograniczenie zakłóceń.
Najlepiej rozpleść tylko tyle kabla, ile potrzeba do ułożenia żył i wsunięcia ich do wtyczki. Im bliżej styków zachowane jest skręcenie par, tym lepsze parametry transmisyjne może mieć gotowy przewód.
Ułożenie kolorów RJ45
Po rozpleceniu żył należy wybrać standard, najczęściej T568B. Przewody układa się obok siebie w odpowiedniej kolejności:
biało-pomarańczowy, pomarańczowy, biało-zielony, niebieski, biało-niebieski, zielony, biało-brązowy, brązowy.
Żyły należy dokładnie wyprostować palcami. Powinny leżeć płasko obok siebie i nie krzyżować się.
W przypadku T568A kolejność wygląda następująco:
biało-zielony, zielony, biało-pomarańczowy, niebieski, biało-niebieski, pomarańczowy, biało-brązowy, brązowy.
Przycinanie przewodów
Po ułożeniu kolorów końcówki żył należy równo przyciąć. Wszystkie przewody muszą mieć jednakową długość, aby po wsunięciu do wtyczki dotarły do jej czoła.
Zewnętrzna powłoka kabla również powinna wejść do wtyczki na tyle głęboko, aby plastikowy docisk zacisnął się na powłoce, a nie bezpośrednio na pojedynczych żyłach. Dzięki temu przewód będzie bardziej odporny na wyrwanie i zginanie.
Wkładanie przewodów do wtyczki
Trzymając żyły w odpowiedniej kolejności, należy wsunąć je do wtyku. Każdy przewód powinien trafić do osobnego kanału.
Przed zaciskaniem trzeba dokładnie sprawdzić:
- czy kolejność kolorów jest prawidłowa,
- czy żadna żyła się nie skrzyżowała,
- czy wszystkie przewody dotarły do końca,
- czy zewnętrzna izolacja weszła pod element dociskowy.
W przezroczystej wtyczce można łatwo zobaczyć, czy miedziane żyły znajdują się bezpośrednio pod metalowymi stykami.
Zaciskanie wtyku
Wtyczkę należy umieścić w odpowiednim gnieździe zaciskarki i mocno ścisnąć uchwyty narzędzia. Metalowe styki przebiją izolację żył i połączą się z przewodnikami, a tylna część wtyku zaciśnie się na powłoce kabla.
Nie należy zaciskać tej samej wtyczki wiele razy. Jeżeli pierwsza próba była nieudana, najlepiej odciąć złącze i założyć nowe.
Po wykonaniu pierwszego końca należy zarobić drugi, stosując ten sam standard, jeśli wykonywany jest kabel prosty.
Jak sprawdzić poprawność kolorów RJ45 testerem
Tester przewodów sieciowych jest jednym z najprostszych sposobów sprawdzenia, czy kabel został wykonany prawidłowo. Urządzenie składa się zazwyczaj z modułu głównego i zdalnego. Po podłączeniu obu końców przewodu tester sprawdza ciągłość poszczególnych żył.
W poprawnie wykonanym kablu prostym kontrolki powinny zapalać się w kolejności:
1–1, 2–2, 3–3, 4–4, 5–5, 6–6, 7–7, 8–8.
Jeżeli kolejność po stronie odbiorczej jest inna, oznacza to zamianę przewodów. Brak jednej z kontrolek wskazuje na przerwę, niedociśnięty styk albo uszkodzoną żyłę.
Co wykrywa podstawowy tester
Najprostszy tester pozwala wykryć:
- przerwę w przewodzie,
- zamianę pinów,
- zwarcie pomiędzy żyłami,
- niektóre przypadki błędnego parowania,
- brak kontaktu we wtyczce.
Trzeba jednak pamiętać, że tani tester ciągłości nie potwierdza pełnych parametrów transmisyjnych kabla. Przewód może przejść test pinów, a mimo to nie osiągać wymaganej prędkości z powodu nadmiernego rozplecenia par, słabej jakości wtyków, uszkodzenia kabla albo niezgodności komponentów z kategorią.
Testery certyfikacyjne
W profesjonalnych instalacjach stosuje się mierniki certyfikacyjne. Sprawdzają one znacznie więcej parametrów, między innymi tłumienie, przesłuchy, długość przewodu, opóźnienie propagacji i poprawność mapy połączeń.
Takie pomiary są wymagane w wielu instalacjach biurowych, przemysłowych i serwerowych, zwłaszcza gdy wykonawca ma wystawić protokół pomiarowy.
Najczęstsze błędy przy układaniu kolorów RJ45
Niewłaściwa kolejność przewodów jest tylko jednym z możliwych problemów. Nawet poprawnie zapamiętany schemat T568B nie gwarantuje dobrego rezultatu, jeśli sam montaż zostanie wykonany niedbale.
Odwrócenie numeracji pinów
To jeden z najczęstszych błędów. Osoba zaciskająca patrzy na wtyczkę od strony zatrzasku zamiast od strony styków i układa kolory w odwrotnej kolejności.
Przed zaciskaniem warto zawsze porównać ułożenie przewodów ze schematem i upewnić się, że pin 1 znajduje się po właściwej stronie.
Pomieszanie T568A i T568B
Jeżeli jeden koniec kabla zostanie wykonany jako T568A, a drugi jako T568B, powstanie przewód krosowany. W nowoczesnej sieci może on działać dzięki Auto MDI-X, co czasami utrudnia wykrycie pomyłki.
Jeśli celem było wykonanie zwykłego patchcordu, oba końce powinny mieć ten sam układ.
Rozdzielenie par
Bardzo częsty błąd polega na zachowaniu numeracji pinów, ale użyciu niewłaściwych żył należących do różnych par. Powstaje wtedy tak zwana rozdzielona para.
Prosty tester może pokazywać poprawne przejście od pinu 1 do 1, 2 do 2 i tak dalej, jednak przewód może mieć duże przesłuchy i działać niestabilnie.
Dlatego kolory muszą być ułożone dokładnie według T568A albo T568B, a nie tylko identycznie po obu stronach.
Zbyt długie rozplecenie przewodów
Im dłuższy odcinek nieskręconych żył, tym większe ryzyko zakłóceń. Wtyczkę należy założyć możliwie blisko miejsca, w którym pary były jeszcze skręcone.
Problem ten jest szczególnie istotny w sieciach gigabitowych i przewodach wyższych kategorii.
Niedosunięcie żył do końca
Jeżeli jeden z przewodów nie dotrze do końca wtyczki, metalowy styk może nie przebić jego izolacji. Kabel będzie wtedy działał niestabilnie albo tester wskaże przerwę.
Przed zaciskaniem warto spojrzeć na czoło wtyczki i upewnić się, że wszystkie osiem żył jest widocznych przy samym końcu.
Brak zamocowania zewnętrznej powłoki
Plastikowy element dociskowy wtyku powinien zacisnąć się na zewnętrznej osłonie kabla. Jeśli do wtyczki zostaną wsunięte wyłącznie pojedyncze żyły, przewód będzie podatny na wyrwanie.
Przy częstym poruszaniu kablem styki mogą się poluzować, a połączenie zacznie zanikać.
Niewłaściwa wtyczka do rodzaju przewodu
Inne wtyki mogą być przeznaczone do przewodników typu linka, a inne do drutu. Różnią się budową metalowych styków.
Zastosowanie niewłaściwej wtyczki może powodować słaby kontakt, nawet jeśli kolory RJ45 zostały ułożone poprawnie.
RJ45 kolory a kabel typu drut i linka
Skrętki sieciowe występują najczęściej w dwóch wersjach: jako przewód jednodrutowy oraz wielodrutowy.
Skrętka typu drut
W kablu typu drut każda żyła ma postać pojedynczego przewodnika miedzianego. Takie przewody stosuje się przede wszystkim w stałych instalacjach prowadzonych w ścianach, kanałach, peszlach i korytach kablowych.
Drut ma dobre parametry transmisyjne i nadaje się do długich odcinków, ale jest mniej odporny na częste zginanie. Zazwyczaj zakańcza się go w modułach keystone, gniazdach abonenckich i panelach krosowych.
Skrętka typu linka
W kablu typu linka każda żyła składa się z wielu cienkich drucików. Taki przewód jest bardziej elastyczny, dlatego wykorzystuje się go głównie do produkcji patchcordów.
Linka lepiej znosi zginanie, przesuwanie i częste podłączanie urządzeń. Może jednak mieć nieco większe tłumienie niż drut o tej samej kategorii.
Dobór właściwego wtyku
Nie każdy wtyk RJ45 pasuje równie dobrze do obu rodzajów kabla. Wtyki do linki mają styki zaprojektowane tak, aby przebić się pomiędzy cienkimi drucikami. Wtyki do drutu powinny obejmować lub nacinać pojedynczy przewodnik w inny sposób.
Na rynku dostępne są również wtyczki uniwersalne, jednak przed zakupem warto sprawdzić informacje producenta.
RJ45 kolory a kategorie kabli sieciowych
Kolejność kolorów T568A i T568B nie zależy bezpośrednio od kategorii przewodu. Ten sam schemat stosuje się w kablach Cat 5e, Cat 6, Cat 6A i innych przewodach zakończonych złączem 8P8C.
Różnice pomiędzy kategoriami dotyczą głównie parametrów transmisyjnych, budowy kabla, pasma pracy i odporności na zakłócenia.
Kabel Cat 5e
Cat 5e jest nadal szeroko stosowany w sieciach domowych i prostych instalacjach biurowych. Prawidłowo wykonany przewód może obsługiwać Gigabit Ethernet na standardowych długościach instalacyjnych.
W przypadku Cat 5e szczególnie ważne jest zachowanie skrętu par i zastosowanie odpowiednich komponentów.
Kabel Cat 6
Cat 6 oferuje wyższe pasmo i lepszą ochronę przed przesłuchami niż Cat 5e. W wielu przewodach znajduje się plastikowy separator rozdzielający pary.
Przy zakładaniu wtyku trzeba sprawdzić, czy jego konstrukcja pasuje do średnicy żył oraz całego kabla. Zwykły wtyk przeznaczony do cienkiego przewodu Cat 5e może nie pasować do grubszego kabla Cat 6.
Kabel Cat 6A
Cat 6A jest projektowany z myślą o transmisji 10 Gigabit Ethernet na pełnym dystansie kanału. Przewody tej kategorii są zazwyczaj grubsze i często ekranowane.
Zarabianie Cat 6A wymaga odpowiednich modułów, wtyków i większej precyzji. Samo poprawne ułożenie kolorów nie wystarczy, jeżeli zastosowane złącze nie spełnia wymagań kategorii.
Kabel Cat 7 i Cat 8
Przewody wyższych kategorii mają rozbudowane ekranowanie i często są przeznaczone do specjalistycznych zastosowań. Nie każdy kabel opisywany jako Cat 7 jest przewidziany do klasycznych wtyków RJ45, chociaż na rynku można spotkać rozwiązania kompatybilne z tym formatem.
W przypadku takich przewodów należy korzystać z komponentów zalecanych przez producenta i zwracać uwagę na ciągłość ekranowania.
RJ45 kolory w gniazdach ściennych i modułach keystone
Zakończenie skrętki w gnieździe ściennym wygląda inaczej niż zakładanie wtyczki. Większość modułów keystone ma nadrukowane oznaczenia kolorystyczne dla T568A i T568B.
Na obudowie można zobaczyć dwa zestawy kolorów. Instalator wybiera jeden standard i umieszcza żyły w odpowiednich szczelinach zaciskowych.
Dlaczego układ w gnieździe wygląda inaczej
Rozmieszczenie zacisków w module nie musi odpowiadać kolejności pinów widocznej we wtyczce. Wewnątrz gniazda znajdują się ścieżki elektryczne, które prowadzą sygnał do właściwych styków.
Dlatego nie należy próbować układać przewodów w gnieździe według kolejności liniowej znanej z wtyku. Trzeba stosować oznaczenia naniesione przez producenta danego modułu.
Narzędzie uderzeniowe LSA
W wielu gniazdach i panelach krosowych przewody montuje się przy użyciu narzędzia uderzeniowego. Żyła jest wciskana w styk szczelinowy, który nacina izolację i tworzy połączenie elektryczne.
Dobra praktyka polega na pozostawieniu skręconych par możliwie blisko zacisków. Zbyt długie rozplatanie przewodów pogarsza parametry toru.
Moduły beznarzędziowe
Dostępne są również moduły keystone typu tool-less. Żyły układa się w prowadnicy zgodnie z oznaczeniami kolorystycznymi, a następnie zamyka obudowę.
Takie rozwiązania mogą być wygodne dla osób, które nie mają narzędzia LSA, jednak nadal wymagają dokładnego zachowania standardu T568A lub T568B.
Ekranowane i nieekranowane przewody RJ45
Oprócz kategorii kabla należy zwrócić uwagę na jego ekranowanie. Oznaczenia takie jak U/UTP, F/UTP, U/FTP czy S/FTP informują o sposobie ochrony przewodów przed zakłóceniami.
Przewód U/UTP
U/UTP to popularna skrętka nieekranowana. Nie ma wspólnej folii ani ekranów wokół poszczególnych par.
Jest często stosowana w domach i biurach, gdzie poziom zakłóceń elektromagnetycznych jest umiarkowany.
Przewód F/UTP
F/UTP ma wspólną folię otaczającą wszystkie cztery pary. Taka konstrukcja poprawia ochronę przed zewnętrznymi zakłóceniami.
Do prawidłowego zakończenia przewodu ekranowanego potrzebne są odpowiednie ekranowane gniazda lub wtyki.
Przewód U/FTP i S/FTP
W U/FTP każda para ma osobny ekran foliowy, natomiast S/FTP może łączyć ekranowanie poszczególnych par z dodatkowym oplotem zewnętrznym.
Takie przewody stosuje się między innymi w serwerowniach, przemyśle i środowiskach o podwyższonym poziomie zakłóceń.
Kolory przewodów pozostają takie same
Niezależnie od rodzaju ekranowania, podstawowe kolory żył oraz schematy T568A i T568B pozostają takie same. Dodatkowym zadaniem jest jednak prawidłowe zakończenie ekranu.
Nieprawidłowo wykonane ekranowanie może nie przynieść oczekiwanych korzyści, a w pewnych warunkach prowadzić do problemów z różnicami potencjałów.
RJ45 kolory a Power over Ethernet
Technologia Power over Ethernet pozwala przesyłać dane i zasilanie tym samym przewodem sieciowym. Jest stosowana między innymi w kamerach IP, telefonach VoIP, punktach dostępowych Wi-Fi i systemach kontroli dostępu.
W instalacjach PoE prawidłowe zakończenie wszystkich ośmiu żył ma szczególne znaczenie. W zależności od standardu zasilanie może być przesyłane różnymi parami.
Czy PoE wymaga innej kolejności kolorów
PoE nie wymaga osobnego schematu kolorów. Nadal stosuje się T568A albo T568B. Najważniejsze jest, aby kabel był wykonany prawidłowo i miał ciągłość wszystkich potrzebnych par.
Nie należy tworzyć własnych układów przewodów pod zasilanie. Urządzenia PoE są projektowane do pracy ze standardowym okablowaniem Ethernet.
Znaczenie jakości połączeń
W przewodach przesyłających zasilanie słabe styki mogą się nagrzewać. Dotyczy to szczególnie instalacji o większej mocy, długich tras i wiązek wielu kabli.
Z tego powodu należy stosować pełnomiedziane przewody, właściwe złącza oraz komponenty dostosowane do danego standardu PoE.
Przewód miedziany a kabel CCA
Na rynku można spotkać tanie przewody CCA, czyli wykonane z aluminium pokrytego cienką warstwą miedzi. Wyglądają podobnie do przewodów pełnomiedzianych, ale mają inne właściwości elektryczne i mechaniczne.
Dlaczego CCA jest problematyczne
Aluminium ma większą rezystancję niż miedź. W efekcie przewód CCA może mieć większe spadki napięcia, silniejsze tłumienie i gorszą odporność na zginanie.
Problemy mogą być szczególnie widoczne w instalacjach PoE, gdzie przewód oprócz danych przenosi również zasilanie.
Prawidłowe kolory RJ45 nie zrekompensują słabej jakości kabla. Nawet idealnie wykonane zakończenie nie zmieni parametrów materiału, z którego zbudowane są żyły.
Jak rozpoznać kabel CCA
Informacja CCA może znajdować się na opakowaniu lub nadruku na przewodzie. Po przecięciu żyły widać czasem srebrzysty rdzeń pod warstwą miedzi.
Do trwałych instalacji sieciowych warto wybierać przewody oznaczone jako CU, BC lub pure copper, czyli wykonane z miedzi.
Maksymalna długość kabla RJ45
W standardowym okablowaniu Ethernet przyjmuje się, że całkowita długość kanału nie powinna przekraczać 100 metrów. Zwykle obejmuje to do 90 metrów przewodu instalacyjnego oraz łącznie do 10 metrów patchcordów.
Przekroczenie zalecanej długości może prowadzić do wzrostu tłumienia i problemów ze stabilnością transmisji.
Czy poprawna kolejność kolorów wystarczy przy długim kablu
Nie. Kolory muszą być oczywiście ułożone prawidłowo, ale długość przewodu, jego kategoria, jakość miedzi, promień gięcia oraz sposób prowadzenia również wpływają na działanie sieci.
Długi kabel powinien być prowadzony z dala od przewodów energetycznych, silników, transformatorów i innych źródeł zakłóceń.
Prowadzenie obok instalacji elektrycznej
Skrętka nie powinna być prowadzona przez długi odcinek bezpośrednio równolegle do przewodów 230 V. Jeśli trasy muszą się przeciąć, najlepiej robić to pod kątem zbliżonym do prostego.
W wymagających warunkach można zastosować kabel ekranowany, jednak ekranowanie musi być wykonane prawidłowo w całym torze.
RJ45 przelotowe – łatwiejsze układanie kolorów
Wtyki przelotowe, znane również jako pass-through, umożliwiają przeprowadzenie żył przez czoło wtyczki. Dzięki temu można łatwiej sprawdzić kolejność kolorów i upewnić się, że wszystkie przewody zostały wsunięte na odpowiednią głębokość.
Po umieszczeniu żył specjalna zaciskarka przycina wystające końcówki i jednocześnie zaciska styki.
Zalety wtyków przelotowych
Wtyki przelotowe są wygodne dla początkujących, ponieważ pozwalają zobaczyć pełną kolejność przewodów przed zaciśnięciem. Ograniczają również ryzyko, że jedna z żył będzie zbyt krótka.
Mogą przyspieszyć wykonywanie większej liczby przewodów.
Potencjalne problemy
Do wtyków przelotowych należy używać odpowiedniej zaciskarki. Jeśli żyły nie zostaną równo odcięte przy czole złącza, mogą powodować zwarcia albo problemy z umieszczeniem wtyku w gnieździe.
Trzeba również sprawdzić, czy wtyk pasuje do średnicy żył i rodzaju kabla.
Wtyki RJ45 bez zaciskarki
Na rynku dostępne są beznarzędziowe wtyki sieciowe, które można zamontować bez klasycznej zaciskarki. Są one zwykle większe i droższe od standardowych końcówek, ale mogą być przydatne w instalacjach terenowych lub przy pojedynczych naprawach.
Przewody układa się w specjalnej prowadnicy zgodnie z oznaczeniami kolorystycznymi, a następnie zamyka obudowę.
Czy beznarzędziowy wtyk jest dobrym rozwiązaniem
Dobrej jakości wtyk beznarzędziowy może zapewnić poprawne parametry transmisyjne. Należy jednak wybrać model przeznaczony do odpowiedniej kategorii i średnicy kabla.
W przypadku wielu przewodów bardziej ekonomiczna jest klasyczna zaciskarka i standardowe wtyki.
Jak zapamiętać RJ45 kolory T568B
Najpopularniejszy schemat T568B można łatwiej zapamiętać, dzieląc go na fragmenty.
Pierwsze dwa przewody tworzą parę pomarańczową:
biało-pomarańczowy, pomarańczowy.
Następnie pojawia się przewód biało-zielony:
biało-zielony.
Środkowe dwa miejsca zajmuje para niebieska, ale w kolejności:
niebieski, biało-niebieski.
Potem wraca pełny zielony:
zielony.
Na końcu znajduje się para brązowa:
biało-brązowy, brązowy.
Pełny zapis to więc:
biało-pomarańczowy – pomarańczowy – biało-zielony – niebieski – biało-niebieski – zielony – biało-brązowy – brązowy.
Sposób na odróżnienie T568A od T568B
Najłatwiej zapamiętać, że w T568B pierwsza jest para pomarańczowa, a w T568A pierwsza jest para zielona.
Niebieski środek i brązowy koniec pozostają takie same w obu standardach.
RJ45 kolory w przewodach dwuparowych
Czasami można spotkać przewody, w których wykorzystano tylko cztery żyły. Były one stosowane głównie w starszych instalacjach Fast Ethernet, gdzie do transmisji 100 Mb/s potrzebne były dwie pary.
Takie rozwiązanie nie jest zalecane w nowoczesnych sieciach. Ogranicza prędkość, może uniemożliwić działanie części standardów PoE i utrudnia przyszłą modernizację.
Do nowych instalacji należy stosować pełny przewód czteroparowy i podłączać wszystkie osiem żył.
Dlaczego cztery żyły nie wystarczą do gigabita
Gigabit Ethernet wykorzystuje wszystkie cztery pary do jednoczesnej transmisji danych. Brak jednej pary może spowodować, że urządzenia przełączą się na 100 Mb/s albo w ogóle nie zestawią połączenia.
Jeżeli komputer pokazuje prędkość 100 Mb/s mimo gigabitowego routera i karty sieciowej, jedną z pierwszych rzeczy do sprawdzenia jest poprawność wszystkich ośmiu żył.
Kabel działa tylko na 100 Mb/s – możliwe przyczyny
Ograniczenie połączenia do 100 Mb/s bardzo często wskazuje na problem z jedną lub dwiema parami przewodów. Fast Ethernet może działać na dwóch parach, podczas gdy Gigabit Ethernet potrzebuje wszystkich czterech.
Możliwe przyczyny to:
- brak kontaktu jednego z pinów,
- złamana żyła,
- błędna kolejność kolorów,
- źle zaciśnięta wtyczka,
- uszkodzone gniazdo,
- przewód mający tylko cztery podłączone żyły,
- słabej jakości kabel,
- niezgodna kategoria komponentów.
W pierwszej kolejności warto sprawdzić kabel testerem. Jeśli urządzenie pokazuje brak przejścia na pinach 4, 5, 7 albo 8, połączenie może nadal działać z prędkością 100 Mb/s, lecz nie osiągnie 1 Gb/s.
RJ45 kolory w instalacji domowej
W domu przewody sieciowe mogą łączyć router z komputerami, telewizorami, konsolami, punktami dostępowymi, rejestratorem monitoringu, serwerem plików i urządzeniami automatyki.
Najlepszym rozwiązaniem jest wykonanie spójnej instalacji zakończonej w jednym standardzie, na przykład T568B.
Gniazda i patch panel
Przewód prowadzony w ścianie najlepiej zakończyć w gnieździe keystone, a po stronie centralnej w patch panelu. Nie powinno się bez potrzeby zaciskać zwykłych wtyków bezpośrednio na sztywnym kablu instalacyjnym.
Do połączenia gniazda z urządzeniem stosuje się elastyczny patchcord.
Opisywanie przewodów
Każdy kabel warto oznaczyć na obu końcach. Etykieta może wskazywać pomieszczenie, numer gniazda albo urządzenie docelowe.
Dobre oznaczenie instalacji ułatwia rozbudowę, naprawy i identyfikację przewodów w szafie teletechnicznej.
Dokumentowanie standardu
W rozdzielnicy lub szafie można umieścić informację, że cała instalacja została wykonana zgodnie z T568B. Dzięki temu kolejna osoba wykonująca naprawę nie będzie musiała otwierać gniazd, aby sprawdzić układ.
RJ45 kolory w monitoringu IP
Kamery IP często korzystają z przewodów Ethernet do transmisji obrazu i zasilania PoE. Poprawne wykonanie złączy jest w takim systemie szczególnie ważne, ponieważ kamery mogą znajdować się na zewnątrz, na dużych odległościach i w trudno dostępnych miejscach.
Ochrona przed wilgocią
Sama właściwa kolejność kolorów nie zabezpiecza przewodu przed warunkami atmosferycznymi. Złącze na zewnątrz powinno znajdować się w szczelnej puszce albo specjalnej obudowie.
Wilgoć w złączu może prowadzić do korozji, zwarć i niestabilnego działania PoE.
Kabel zewnętrzny
Na zewnątrz należy stosować kabel z powłoką odporną na promieniowanie UV i zmienne temperatury. Zwykła biała lub szara skrętka wewnętrzna może szybko popękać pod wpływem słońca i mrozu.
Zabezpieczenie przeciwprzepięciowe
Długie przewody prowadzone na zewnątrz mogą być narażone na przepięcia. W rozbudowanych instalacjach warto stosować odpowiednie zabezpieczenia Ethernet oraz prawidłowe uziemienie zgodnie z projektem.
Czy można łączyć przewody RJ45
Łączenie skrętki powinno być wykonywane przy użyciu odpowiednich elementów, takich jak moduły keystone, łączniki kategorii zgodnej z przewodem albo panel krosowy.
Skręcanie żył ręcznie i zabezpieczanie ich taśmą nie jest dobrym rozwiązaniem. Może powodować duże zakłócenia, brak stabilności oraz problemy z PoE.
Łącznik RJ45
Najprostszy łącznik umożliwia połączenie dwóch zakończonych patchcordów. Powinien być zgodny z wymaganą kategorią.
Każde dodatkowe połączenie w torze może jednak zwiększać straty, dlatego lepiej unikać niepotrzebnej liczby łączników.
Puszka łączeniowa do skrętki
Do trwałego połączenia dwóch odcinków kabla instalacyjnego można użyć puszki z zaciskami IDC. Pozwala ona zachować skręt par znacznie lepiej niż ręczne łączenie żył.
Nadal trzeba przestrzegać kolorów T568A lub T568B i łączyć odpowiadające sobie pary.
Naprawa uszkodzonej wtyczki RJ45
Jeżeli zatrzask wtyczki się złamał albo kabel traci połączenie przy poruszaniu, najczęściej najlepiej odciąć starą końcówkę i zacisnąć nową.
Przed odcięciem warto zapisać lub sfotografować kolejność przewodów. Jeśli kabel działał wcześniej jako prosty, nowa końcówka powinna być wykonana w tym samym standardzie co drugi koniec.
Kiedy wymienić cały przewód
Wymiana samej wtyczki nie pomoże, jeśli kabel jest przełamany, przecięty, zgnieciony albo ma uszkodzoną izolację na dłuższym odcinku.
Przewód należy również wymienić, jeśli został wykonany z materiału niskiej jakości, nie obsługuje wymaganej prędkości albo nie nadaje się do zastosowanego PoE.
Różnice pomiędzy RJ45 a złączem telefonicznym
Wtyk sieciowy RJ45 jest większy od popularnych wtyków telefonicznych RJ11 i RJ12. Ma osiem pozycji i osiem styków.
Złącza telefoniczne mają mniej styków i inną szerokość. Nie można ich traktować zamiennie, mimo że wyglądają podobnie.
Kolory przewodów telefonicznych
Instalacje telefoniczne mogą wykorzystywać inne układy kolorystyczne niż Ethernet. Nie należy przenosić schematów RJ11 bezpośrednio do złączy RJ45.
W sieci komputerowej należy stosować pełny standard T568A albo T568B.
Znaczenie jakości zaciskarki
Tania lub zużyta zaciskarka może nierównomiernie dociskać styki. W efekcie niektóre piny nie przebiją izolacji przewodów lub zostaną wciśnięte pod niewłaściwym kątem.
Dobra zaciskarka powinna:
- dokładnie pasować do typu wtyku,
- równomiernie dociskać wszystkie styki,
- mieć sprawny mechanizm zapadkowy,
- umożliwiać równe przycinanie przewodów,
- nie deformować obudowy złącza.
Jeżeli wykonywanych jest wiele kabli, inwestycja w solidne narzędzie znacząco ogranicza liczbę błędnych zakończeń.
Czy warto robić patchcordy samodzielnie
Samodzielne wykonywanie patchcordów może być korzystne, gdy potrzebna jest nietypowa długość, kabel musi przejść przez wąski otwór albo instalator wykonuje wiele przewodów.
Gotowe fabryczne patchcordy mają jednak kilka zalet. Są testowane, mają zalewane osłony i zwykle zapewniają powtarzalne parametry. Przy krótkich przewodach często kosztują niewiele więcej niż same komponenty potrzebne do wykonania kabla.
Kiedy samodzielne zaciskanie ma sens
Samodzielne zarabianie jest praktyczne przy:
- monitoringu IP,
- instalacjach domowych,
- szafach rack,
- nietypowych długościach,
- naprawie istniejącego przewodu,
- pracy serwisowej,
- prowadzeniu kabla bez założonej końcówki.
W stałych instalacjach bardziej profesjonalnym rozwiązaniem jest zwykle zakończenie kabla w modułach keystone i użycie gotowych patchcordów.
RJ45 kolory a stabilność połączenia
Prawidłowo wykonany kabel powinien zapewniać stabilne połączenie bez okresowych rozłączeń, utraty pakietów i spadków prędkości.
Błędne zakończenie może powodować objawy, które trudno jednoznacznie powiązać z przewodem. Mogą to być:
- wolne kopiowanie plików,
- chwilowe przerwy w transmisji,
- problemy z kamerami PoE,
- zrywanie wideokonferencji,
- wysokie opóźnienia,
- przełączanie prędkości z 1 Gb/s na 100 Mb/s,
- brak dostępu do sieci po poruszeniu kablem.
Dlatego przed wymianą routera, switcha lub karty sieciowej warto sprawdzić przewód i jego zakończenia.
Dobre praktyki przy zarabianiu RJ45
Najważniejszą zasadą jest dokładność. Każda żyła powinna znajdować się na swoim miejscu, a pary powinny pozostać skręcone możliwie blisko styków.
Warto również pamiętać, aby:
- stosować ten sam standard po obu stronach kabla prostego,
- dobierać wtyki do kategorii i rodzaju przewodu,
- nie używać kabla CCA w wymagających instalacjach,
- sprawdzać każdy przewód testerem,
- nie zginać skrętki pod ostrym kątem,
- nie zgniatać kabla opaskami,
- nie prowadzić go bez potrzeby obok przewodów energetycznych,
- opisywać oba końce kabla,
- zachować zapas długości w szafie i przy gniazdach.
Promień gięcia przewodu
Skrętki nie należy mocno załamywać. Zbyt ciasne zgięcie może zmienić geometrię par, uszkodzić ekran albo doprowadzić do pęknięcia żyły.
Przewód powinien być prowadzony łagodnymi łukami.
Opaski zaciskowe
Plastikowych opasek nie należy zaciskać zbyt mocno. Ściśnięcie kabla może zdeformować pary i pogorszyć parametry transmisji.
W szafach rack często lepiej sprawdzają się opaski rzepowe, które można regulować i wielokrotnie otwierać.
RJ45 kolory – najważniejsza zasada wykonania przewodu
Poprawne zakończenie kabla sieciowego nie polega wyłącznie na tym, aby osiem przewodów dotarło z jednego końca na drugi. Muszą one zachować właściwe parowanie i kolejność zgodną ze standardem.
Dla T568B układ to:
biało-pomarańczowy, pomarańczowy, biało-zielony, niebieski, biało-niebieski, zielony, biało-brązowy, brązowy.
Dla T568A układ to:
biało-zielony, zielony, biało-pomarańczowy, niebieski, biało-niebieski, pomarańczowy, biało-brązowy, brązowy.
W zwykłym kablu prostym oba końce muszą być wykonane identycznie. W kablu krosowanym jeden koniec wykonuje się jako T568A, a drugi jako T568B.
Najczęściej stosowanym rozwiązaniem w domowych i biurowych instalacjach jest kabel prosty wykonany według standardu T568B. Nie oznacza to jednak, że T568A jest niewłaściwy. Oba schematy są poprawne, pod warunkiem zachowania konsekwencji i prawidłowej techniki montażu.
Jak rozpoznać prawidłowo wykonany kabel RJ45
Dobrze zarobiony kabel można rozpoznać po kilku cechach. Wszystkie żyły sięgają do samego czoła wtyczki, kolejność kolorów jest zgodna ze standardem, a zewnętrzna powłoka znajduje się pod plastikowym dociskiem.
Pary są rozplecione jedynie na minimalnym odcinku, wtyczka nie jest zdeformowana, a styki zostały wciśnięte na równą głębokość.
Po podłączeniu do testera kabel ma poprawną mapę połączeń, natomiast urządzenia negocjują oczekiwaną prędkość sieci.
Kontrola wzrokowa przed zaciśnięciem
Najwięcej błędów można wyeliminować jeszcze przed użyciem zaciskarki. Warto poświęcić kilka sekund na ponowne odczytanie kolorów od lewej do prawej.
Po zaciśnięciu naprawa nie jest możliwa bez odcięcia wtyku, dlatego kontrola przed montażem oszczędza czas i materiały.
RJ45 kolory w profesjonalnym okablowaniu strukturalnym
W profesjonalnej instalacji każdy element toru transmisyjnego powinien być zgodny z założoną kategorią i dokumentacją projektu. Dotyczy to kabla, patch panelu, modułów, patchcordów oraz sposobu prowadzenia przewodów.
Kolory T568A lub T568B są tylko jednym z elementów poprawnego wykonania.
Spójność całej instalacji
Jeżeli patch panel jest zakończony według T568B, wszystkie gniazda po drugiej stronie powinny również korzystać z T568B. Sam patchcord może być fabrycznie wykonany zgodnie z dowolnym standardem prostym, ponieważ elektrycznie pin 1 nadal łączy się z pinem 1.
Dla przejrzystości serwisowej warto jednak konsekwentnie stosować jeden schemat we wszystkich własnoręcznie wykonywanych zakończeniach.
Dokumentacja powykonawcza
W większych instalacjach tworzy się dokumentację zawierającą numery gniazd, trasy kabli, wyniki pomiarów i informacje o standardzie zakończenia.
Dzięki temu późniejsza rozbudowa sieci jest łatwiejsza, a lokalizacja uszkodzeń zajmuje mniej czasu.
Dlaczego warto znać kolory RJ45
Znajomość układu przewodów przydaje się nie tylko instalatorom. Może być pomocna podczas naprawy domowej sieci, montażu kamery, przedłużania instalacji, wymiany uszkodzonej końcówki albo diagnozowania problemów z prędkością.
Wiedza o tym, że T568A i T568B różnią się położeniem par zielonej oraz pomarańczowej, pozwala uniknąć wielu podstawowych błędów.
Najważniejsze jest jednak zrozumienie, że skrętka działa jako zestaw czterech par, a nie osiem niezależnych przewodów. Kolory wskazują, które żyły powinny współpracować ze sobą i na jakich pinach należy je umieścić.
Prawidłowe RJ45 kolory, odpowiednia jakość kabla i staranne zaciskanie to podstawa stabilnej sieci Ethernet. Dzięki zachowaniu standardu można uzyskać pełną prędkość połączenia, ograniczyć zakłócenia i uniknąć problemów, które często ujawniają się dopiero po uruchomieniu sieci.
